Drie van onze mountainbikers reden in het afgelopen weekend weer een meerdaagse wedstrijd. In de Mountainbike van Vlaanderen kwamen Gerben Mos en Thom Bonder solo in actie. Rosa van Doorn reed de wedstrijd in duovorm met Dirkje Cox. Het werd een succesvol weekend. Rosa won met haar gelegenheidspartner het klassement én was individueel de beste in het bergklassement, terwijl Thom als derde eindigde in het individuele klassement en het bergklassement. Gerben eindigde op een mooie zesde plaats.

“De Mountainbike van Vlaanderen was dit jaar mijn derde meerdaagse wedstrijd”, vertelt Rosa. “Ditmaal reed ik in een duovorm met Dirkje Cox. Normaal gesproken zijn wij elkaars concurrenten bij XCO wedstrijden, maar tijdens de Mountainbike van Vlaanderen wisselden wij elkaar af in een estafette. De kortere inspanningen van de estafette waren een betere voorbereiding op de wedstrijden die nog komen gaan.”

Naast dat het een estafette was, had de wedstrijd sowieso een wat andere vorm. “De eerste dag was een mooie opwarmer. Wij moesten gezamenlijk drie korte segmenten van 5 tot 10 minuten afleggen, verdeeld over 40 kilometer. Een parcours wat voor cross country renners in het voordeel kan liggen. De segmenten gingen ons goed af en we konden elkaar goed motiveren om net een tandje harder te gaan. De pittige inspanningen eindigden bovenop de klim.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Rosa in actie

Ook Thom maakte kennis met die manier van rijden. “De eerste twee segmenten gingen goed”, zo kijkt hij terug. “Maar bij de derde reed ik verkeerd. Later werd de derde echter geschrapt, omdat meer mensen verkeerd waren gereden en de tijdregistratie ook niet goed had gewerkt. Ik had een gedeelde derde tijd.” Kortom, ook Thom zat er vanaf de start goed in.

Zware tweede dag
“Op de tweede dag moest ieder een ronde van 56 kilometer met 1250 hoogtemeters afleggen”, vertelt Rosa verder. “Ik begon de wedstrijd met een extra startlus. De etappe begon met een harde start tussen het mannenveld van de duo’s. Na deze inspanning, kon ik snel een lekker ritme pakken en merkte ik dat de klimmen mij lagen. De korte klimmen maakte de afstand zwaarder dan verwacht. Na mijn finish was het de beurt aan Dirkje, die ook een erg sterke ronde reed.”

Voor Thom was de tweede dag zijn beste; “Met 115 kilometer was het de langste en zwaarste rit. Ik zat de hele tijd goed voorin en na 40 kilometer spatte alles uit elkaar. Net daarvoor had ik een fout gemaakt en daardoor moest ik een gat dichtrijden op drie koplopers. Daar kwam ik bij. Er moest er één lossen, waarna we met drie overbleven. Dat bleef zo tot negentig kilometer. Toen reed de nummer één weg. Tot een paar kilometer voor de finish reed ik met die andere jongen, maar toen was het voor mij wel klaar. Ik had dus een podiumplaats en daar was ik wel tevreden mee. Met een goed gevoel ging ik richting de derde etappe.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Het podium bij de mannen, met Thom als derde

Glibberen en glijden
Op zondag kregen de renners echter een heel ander soort dag dan ze gehoopt hadden. “Op de avond na de tweede etappe viel er heel veel regen”, legt Thom uit. “Niet normaal hoeveel modder er lag. Daar werd het ook gevaarlijk door, met name in een aantal afdalingen. Er zijn ook een heel aantal deelnemers uitgestapt, omdat ze het te gevaarlijk vonden. Ik heb minder risico proberen te nemen, maar ondanks dat ben ik toch nog een paar keren onderuit gegaan. Met mijn achterderailleur kon ik niet goed schakelen. Ik kwam nog wel als zesde binnen en kon daardoor de derde plaats in het klassement behouden. Ook weer ik derde in het bergklassement. Al met al was het een leuk weekend.”

Natuurlijk kreeg ook Rosa met het flink verregende parcours te maken; “Het parcours was veranderd in een modderbad. Op zaterdag hebben wij nog getwijfeld aan onze bandenkeuze, maar uiteindelijk had ik besloten om minder druk in de banden te doen. In de estafette reed ieder één ronde apart en één samen. Onderweg heb ik soms erg gelachen door al het glibberen en glijden. Ook bij het klimmen was het belangrijk om de balans te bewaren, zodat je zo min mogelijk hoefde af te stappen. In het begin moest ik erg wennen aan de modder, maar ik kreeg steeds meer vertrouwen en kon steeds meer plekken opschuiven tussen de mannen.”

Met veel plezier keek Rosa dan ook terug op drie dagen koersen. “Het was een erg gevarieerde meerdaagse en we zijn weer een ervaring rijker. In het eindklassement zijn wij als zevende geëindigd tussen alle duo’s. Dus inclusief de mannen-, masters- en mixduo’s. Daarnaast was ik individueel eerste in het BeMC bergklassement en Dirkje behaalde een derde plaats tussen de Belgen.”

Rosa als winnares van het bergklassement, met Dirkje Cox op plaats drie