De Veldslag om Norg is voor het Giant Liv Benelux Off-road Team zaterdag een wedstrijd met twee gezichten gebleken. Bij de vrouwen was de marathon uiterst succesvol. Tessa Neefjes won en ploeggenote Rosa van Doorn werd tweede, terwijl Monique Zeldenrust ook nog een mooie vijfde plaats uit het vuur sleepte. Bij de mannen werd gastrenner Thijs Zonneveld derde, maar graag Gerben Mos na pech naast het podium, terwijl Thom Bonder de finish niet eens kon halen door een gebroken ketting.

Tessa won dus, maar daar ging nog wel een heel verhaal aan vooraf. Zo vertelde ze in de vooruitblik al dat ze afgelopen week ziek was. “Eigenlijk ging mijn race niet echt top”, vertelt ze dan ook. “De benen waren echt slecht, ik denk doordat ik van de week ziek was. Vanaf de start was het dan ook meteen afzien. Normaal trap ik lekker licht, maar ik merkte nu dat ik best zwaar trapte. Daardoor kon ik niet echt lekker versnellen. Ik werd al snel ingehaald door Rosa en Rozanne Slik. Zij waren vooruit en ik zat in een groep met mannen waarin ik mijn eigen tempo heb gereden. De derde plek leek het hoogst haalbare. Naarmate de wedstrijd vorderde kwam ik er een beetje in, maar ik heb nooit echt het lekkere gevoel gevonden. De hele race heb ik op karakter doorgereden. Stof happen in Norg.”

Maar Tessa won toch? Ja zeker! “Richting het einde zag ik Rozanne in een groepje voor me. Ik draaide nog lekker mee met de mannen en we zijn er naartoe gereden, waarna zij er ook af moest bij ons groepje. Met tien kilometer te gaan zag ik vervolgens plots ook Rosa rijden. Bij een bagger stukje haalde ik haar in en viel onze groep uit elkaar. Het laatste stuk was een singletrack richting Norg. Dat ging wel redelijk, waarna ik alleen aankwam bij de finish. Het was helemaal top om het zo af te sluiten. Dit was mijn eerste mountainbike overwinning en ook nog eens eerste en tweede. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt. Met slechte benen winnen is ook leuk. W hebben het gevierd met een appeltaartje, dus het was wel een top dagje zo!”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Tessa in actie

Op de tweede plaats bij de vrouwen kwam Rosa over de finish. “De Veldslag om Norg was een echte veldslag”, kijkt ze terug. “Het beloofde een snelle wedstrijd te worden over de vlakke en rechte wegen rond Norg. Vooraf aan de wedstrijd had ik mij voorgenomen om te doseren en zoveel mogelijk in de wielen te rijden.” Dat plan kon al snel overboord, want gedoseerd rijden zat er niet echt in. “In tegenstelling… het begon al bij de start. Bij de start stond ik achter de concurrenten opgesteld, ook Tessa reed een paar seconden voor de start naar de eerste rensters. Het startsignaal klonk en na zeven kilometer kon ik gelukkig de aansluiting maken naar een groep mannen, met daarin de eerste twee rensters. Ik was ontzettend blij dat ik überhaupt terugkwam.”

Niet geschoten is altijd mis
Maar Rosa reed naar de leiding. “Na het terugkomen ging het lekker en ik kwam na twaalf kilometer aan te leiding te liggen na een zandpassage. Kop over kop zat ik in een groep van vier mannen. Het tempo van de mannen lag boven mijn tempo, maar niet geschoten is altijd mis. Na elke bocht moesten we aanzetten en doortrekken over de vlakke wegen. Later in de wedstrijd kwam ik soms alleen te rijden. Vijftien kilometer voor finish begon ik vlekken te zien en heel even later viel het zicht van mijn rechteroog compleet weg, tot twee uur na de finish. Ik heb dit één keer eerder gehad, maar de oorzaak weet ik niet.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Vervolgens ging het voor het groepje van Rosa ook nog mis op de route. “Nadat wij op het parcours verkeerd waren gereden, sloot de achterliggen de groep met teamgenote Tessa bij ons aan. Bij de laatste 10 kilometer wilde ik als eerste de singletrack op rijden, maar mijn lichaam ging niet meer. Uiteindelijk heb ik dus een tweede plaats behaald en hadden we twee podiumplaatsen op de eerste Nederlandse marathon van het jaar! Volgende week sta ik weer aan de start van een compleet andere wedstrijd, namelijk het NK XCO op Watersley.”

Noodgedwongen rijden voor plek vier
Bij de mannen moest Thom, die in de afgelopen drie edities telkens tweede werd, de strijd halverwege staken na een kettingbreuk. Gerben Mos, die net als Thom in Drenthe een thuiswedstrijd reed, had ook al geen geluk. “Ik zat mee in de kopgroep ongeveer twaalf man”, vertelt hij. “We reden na vijf kilometer al weg. Rijdend op de tweede positie knalde mijn ketting eraf. Dat is iets dat nooit gebeurt, maar nu plots wel. Het was volle bak koers. Er vielen wat jongens weg uit de kopgroep. Die pikten bij mij aan en we werkten goed samen, maar ik zelf was gewoon niet goed genoeg om het gat te dichten. Uiteindelijk was er in de kopgroep van alles gebeurd met nog twintig kilometer te gaan. Wij waren met zijn drieën en reden voor plek vier. In de laatste vijf kilometer reed ik weg bij de andere twee en werd ik dus vierde.”

Thijs Zonneveld in actie

Na afloop kon er gelachen worden. V.l.n.r. Jan Weevers, Thom Bonder, Monique Zeldenrust, Rosa van Doorn en Tessa Neefjes.

Foto’s: Christiaan Wagner