In de 3 Nations Cup-wedstrijd in Saalhausen (Duitsland) stonden Rosa van Doorn en Larissa Hartog als derde en vierde op het podium. Stan Godrie en Thom Bonder reden ondertussen de BeMC, een etappekoers voor mountainbikers in België. Godrie eindigde er als vijftiende.

Haar derde plek kon Rosa van Doorn wel bekoren.  ”Een wedstrijd in een prachtige omgeving. Tijdens de verkenning werden mijn verwachtingen overtroffen. Het was een erg mooi parcours met steile klimmen van dertig procent. Bij de start ging in als tweede de het veld in en kreeg gezelschap van de Duitse Theresia. Ik heb mijn eigen wedstrijd gereden, wat resulteerde in een mooie derde plaats.” Hartog klaagde over een off-day, maar eindigde wel keurig als vierde.

In de BeMC stond een sterk en omvangrijk veld. Stan Godrie gaf alles en zei na afloop: ” Ik ben tevreden met de 15e plek algemeen. Op zondag had ik een mindere dag, maar ik heb me nog naar de finish kunnen knokken en heb gelukkig niet teveel tijd verloren op andere jongens om me heen in het algemeen klassement. Ik ben tevreden en een mooie ervaring rijker.”

Larissa Hartog reed naar een nieuwe overwinning in Eupen afgelopen weekend.  De renster van het Giant-Liv Benelux Offroad-Team maakte het nog spannend in deze manche van de 3 Nations Cup.

”Mijn start ging goed en ik kon meteen met een andere dame wegrijden van de rest. Twee rondes voelde ik me goed, maar daarna begon ik last te krijgen van de warmte. De derde en vierde ronde gingen hierdoor minder goed en zodoende verloor ik wat terrein. Bij het ingaan van de laatste ronde kon ik nog een gel nemen en even kunnen koelen waardoor het meteen een stuk beter ging. Met vijftig seconden achterstand  op de nummer 1 ben ik deze laatste ronde ingegaan. Ik heb alles gegeven in deze ronde en op de laatste twee klimmen hard aangezet , waardoor ik in de laatste klim de eerste in zicht kreeg en meteen erop en erover kon. Met een super hoge hartslag en helemaal buiten adem ben ik vervolgens op de laatste klim als eerste boven gekomen en zo heb ik kunnen zegevieren. Ik ben superblij met deze overwinning.”

Bas Peters reed de Arnsberger MTB Marathon en mocht daar ook op de hoogste trede van het podium plaatsnemen.

Afgelopen weekeinde kwamen Alicia Franck en Rosa van Doorn in onze kleuren uit in de wereldbekerwedstrijd in Albstadt (Duitsland). Franck had al enige jaren niet meer op dit allerhoogste niveau gereden en Van Doorn debuteerde. Beiden kijken tevreden terug op deze ervaring, maar zien ook verbeterpunten.

Franck zei na afloop: “Het is super leuk om na al die jaren opnieuw wedstrijden op de MTB te rijden. Maar het is wel een aanpassing ten opzichte van de cyclocross wedstijden natuurlijk en dat is even wennen. Ik had een vrij goede start vanaf de laatste rij, maar in de rondes daarna kon ik niet opschuiven zoals gehoopt. Uiteindelijk werd ik 64e. Een uitslag die iets minder is dan mijn persoonlijke doel, maar ik heb enorm genoten van de wereldbeke sfeer en de strijd op het allerhoogste niveau. Dit geeft heel veel zin om verder te blijven werken aan de conditie en de techniek om ook de afdalingen aan een hoger tempo te kunnen nemen. Nu ga ik met dat positieve gevoel verder naar Nove Mesto.’’ Daar wacht komend weekeinde al een nieuwe wereldbeker.

Ook Van Doorn krijgt daar een nieuwe kans. Ondanks een val kijkt ze blij terug op Albstadt. ‘’Het was mijn allereerste wereldbeker en het was een hele gave ervaring. Twee weken geleden heb ik een C1 wedstrijd gereden in Heubach en ik hoopte het goede gevoel mee te nemen. Op woensdag kwamen wij aan in het huisje dicht bij het locatie en wij hadden twee dagen de tijd om het parcours te verkennen. Tijdens de verkenning regenende het, waardoor het parcours spekglad was op de steile afdalingen. Op zaterdag was mijn wedstrijd (U23) en het parcours was zo goed als opgedroogd. Bij de start reed ik van startpositie 42 naar 33, waarna ik mijn eigen tempo probeerde oppakte. Ik voelde al snel dat het niet mijn dag was. Stonden mijn benen nog in Nederland? Later kon ik weer mijn ritme vinden en de afdalingen gingen steeds harder. In de derde ronde kwam ik ten val en belandde ik op mijn gezicht. Ik stond op en wilde mijn fiets pakken om verder te gaan, maar helaas kon ik de wedstrijd niet hervatten. Terugkijkend heb ik een hele mooie ervaring opgedaan en mag ik volgende week in de herkansing tijdens de Wereldbeker in Nove Mesto!’’

Rosa van Doorn begon al voortvarend aan het seizoen 2022 met twee podiumplekken. Binnenkort staan er enkele wereldbekers op haar programma. Als het aan de Gelderse mountainbikester ligt, gaan plezier en ambitie ook in dit seizoen hand in hand, komen er podiumplekken, worden nieuwe horizonten verkend en wordt er progressie geboekt. 

Hoe verliep je voorbereiding op het nieuwe seizoen?

‘’Als ik terugblik, ben ik de winterperiode erg goed doorgekomen. De weersomstandigheden weerhielden mij zeker niet om de fiets te laten staan. Ik houd e van om dingen op een nieuwe manier op te pakken, dus ik heb veel gevarieerd in trainingen. In de winter heb ik een aantal cyclocross wedstrijden gereden, waaronder het Nederlands kampioenschap. Daarnaast probeer ik in de winter meer aandacht te besteden aan techniek, krachttraining en duurvermogen. In januari zijn wij met het team een aantal dagen op snowcamp geweest in Fiesch (Zwitserland). Deze dagen hebben wij alternatief getraind op de langlauflatten en sneeuwschoenen. Als afsluiting van de winterperiode mochten Tessa Neefjes en ik aansluiten tijdens een trainingsstage bij Liv Racing Xtra in de Spaanse heuvels. Al met al kwam ik met een goed gevoel de winter uit.’’

Wat is het eerste grote doel van 2022 en welke hoofddoelen heb je nog meer?

‘’Mijn eerste wedstrijden waren de GP Kivada en op 17 april in Oldenzaal (3 Nations Cup). Een week later reed ik de internationale Bundesliga in Heubach. In het voorjaar zal ik veel cross country wedstrijden rijden en afsluiten met de BeMC.  Uiteraard heb ik bepaalde wedstrijden waar ik naartoe werk en probeer te pieken. Echter zullen er dit jaar ook veel nieuwe gave ervaringen op het pad komen, wat betreft Worldcups. In mei rijd ik mijn eerste Worldcup in Albstadt en een week later gevolgd door Nove Mesto. Ik ga zonder verwachtingen deze wedstrijden rijden. Mijn prioriteit ligt op het Nederlands Kampioenschap Cross Country in Spaarnwoude en het Europees Kampioenschap marathon in Tsjechië.’’

Wat moet 2022 jou brengen als je aan je eigen ambities wilt voldoen?

Als ik het jaar heb afgesloten, hoop ik te zien dat het effect van de marathon- en cross country wedstrijden elkaar versterkt hebben. Hiervoor zal ik samen met het team veel variatie opzoeken en ik hoop podiumplekken te behalen/nieuwe ervaringen op te doen.’’

 Een sporter zoekt altijd naar nieuwe uitdagingen of verbetering in het algemeen. Wat ga je anders doen in 2022 om je doelen te bereiken? Of is dat gewoonweg niet nodig omdat je ondertussen weet wat er goed voor je werkt.

‘’Dit jaar vergt een andere voorbereiden door de cross country wedstrijden. Ik besteed veel aandacht aan het opstellen van een trainingsschema samen met mijn coach. Dit vind ik echt onwijs leuk om te doen en het houd mij scherp om continu te blijven variëren om te kijken wat goed past. Uiteraard is plezier één van de belangrijkste aspect in het beoefenen van mijn sport om doelen te bereiken.’’ #Ambitionsontrack

Larissa Hartog is aan een sterke reeks bezig. De bikester van het Giant-Liv Benelux Off-Road Team wist afgelopen weekeinde de 3 Nations Cup-manche in Oldenzaal te winnen. Net als in de GP Kivada kreeg ze ploeggenote Rosa van Doorn mee op het podium, zij werd derde. ”Dit is ongelofelijk” liet Hartog weten. ”Ik kwam voor een top 5-klassering en ga hier gewoon met de overwinning naar huis.”

Die zege kwam ook in een ander opzicht onverwacht, want Hartog was niet direct overtuigd dat ze de kop genomen had. ”Ik heb nog niet zo veel UCI-punten, dus ik mocht pas op de derde rij opstellen. Ik had duidelijk de verkeerde kant gekozen want degene voor me kwam niet goed weg, waardoor ik gelijk al na een paar meter door het gras moest om haar te passeren. Ik ging de allereerste bocht ergens rond plek tien het veld in. Hier was een opstopping waardoor er gelijk gaten vielen. Ik voelde me sterk dus op elk mogelijke plek kon ik in de startlus wel iemand inhalen, zo kwam ik al in de top 5 door na de startlus. In de eerste ronde wist ik aansluiting te maken met de kop (alleen ik wist op dat moment nog niet dat het de kop was), dit tempo ging nog niet heel erg hard dus heb ik met ingang van de tweede ronde de kop overgenomen. Ik ben meteen doorgetrokken en weg was ik! De rest van de wedstrijd heb ik alleen gereden en geprobeerd zo constant mogelijk te rijden. Na twee ronden alleen te hebben gereden kreeg ik te horen dat ik alleen op kop reed! Zelf was ik ervan overtuigd dat er nog wel rensters voor me reden, maar dat was dus niet het geval. In de laatste twee rondes was het nog even spannend, want degene op positie twee kwam steeds dichterbij. Ik heb gestreden tot de finishlijn en echt onverwachts deze super mooie overwinning behaald. Ik ben er heel erg blij mee.”

Bas Peters begon zijn Marathon-seizoen met een vierde plek in de Belgische wedstrijd in Grand Halleux. ”Het ging lekker. Vooral in het eerste gedeelte voelde ik me goed, op het einde was het beste er wat af.”

Tessa Neefjes houdt van fietsen en van variatie. De Noord-Hollandse rijdt voor Liv-Giant Benelux Offroad Team mountainbikewedstrijden en graveltochten, maar is ook op het strand actief en staat op de weg haar mannetje. ‘’Ik houd van de afwisseling van al die dingen, van het in de natuur zijn en van snelheid.’’

 

Hoe is je voorbereiding verlopen?

‘’Het was anders dan anders. Het vorige seizoen op de weg, de gravelfiets en de MTB duurde nog best lang en liep zo over in het strandracen. Ik heb bijvoorbeeld op 30 oktober nog het Nederlands kampioenschap op de weg bij de elite-zonder-contract gereden (ze was er derde) en daarna nog het NK Gravel in Ede. Ik had mijn tas al ingepakt om het EK Strandrace te rijden in november, toen voor mij onverwacht het bericht kwam dat ik positief getest had op COVID-19.   Ik neem de tijd om goed te herstellen. Maar legde ondertussen ook de basis voor de komende maanden met een trainingskamp in Spanje bijvoorbeeld en met een geslaagde voorbereiding in de sneeuw met het team deze winter.’’

 

Wat was de eerste wedstrijd van het seizoen?

Ik heb april de Volta Limburg  Classic te rijden. Toen was ik nog niet in mijn allerbeste vorm, mijn doelen liggen ook pas in de zomer en het najaar. Met de Proximus-wegploeg heb ik nog een trainingskamp en dan beginnen in mei de gravelwedstrijden waar ik dit jaar meer werk van wil maken. In Venlo begint de Nederlandse reeks en verder zijn er World Series-wedstrijden in Frankrijk en Polen. Hopelijk in combinatie met enkele marathons op de weg.’’

 

Wat is het eerste grote doel van 2022 en welke hoofddoelen heb je nog meer?

‘’Ik zou me graag kwalificeren voor het WK Gravel via de World Series-wedstrijden. Maar dat is pas in het najaar, maar het is wel mijn grote doel. Behalve van het gravel rijden wil ik wat meer werk maken van het fietsen op de weg. Vorig jaar werd ik derde op het NK op de Col du VAM bij de elite-zonder-contract en dat deed ik eigenlijk met maar een paar criteriums en een Cyclo in de benen. Bij Proximus krijg ik kansen om wat vaker op de weg te rijden. Het is een crossploeg die dat doet in functie van het veldrijden en dat sluit goed aan bij mijn insteek om wat meer snelheid op te doen voor de gravel- en mountainbikewedstrijden. Maar ik vind de variatie ook gewoon harstikke leuk. Ik zit gewoon heel graag op mijn fiets. Ik houd van de afwisseling van al die dingen, van het in de natuur zijn en van snelheid.’

 

 Een sporter zoekt altijd naar nieuwe uitdagingen of verbetering in het algemeen. Wat ga je anders doen in 2022 om je doelen te bereiken?

‘’Het is met name het grotere gravelprogramma wat het verschil gaat maken. Daarvoor is het belangrijk om goed te kijken naar het te gebruiken materiaal en naar de banden keuze. Dat zijn dingen die ik met teammanager Jan Weevers ga oppakken. En ik wil ook het tactische onderdeel van de sport wat beter onder de knie krijgen. De sfeer in de ploeg is superleuk. We hebben plezier als we ergens naar toe gaan. Je leert elkaar ook steeds beter kennen. Dat zijn omstandigheden waar ik goed in gedij en presteer.’’

Stan Godrie en Alicia Franck sluiten dit MTB-seizoen aan het bij Giant-Liv Benelux Off-Road team. Daarmee krijgen bestaande samenwerkingen binnen het peloton verder vorm. Het ZZPR.nl-Orange Babies Cycling Team, waar Godrie in de winter veldritten voor rijdt, maakt al enkele jaren gebruik van materiaal van Giant. Team Proximus -Alpha-motorhomes-Doltcini Cycling Team van Alicia Franck biedt onze renster Tessa Neefjes een wegprogramma. De twee gaan nu ook op de MTB rijden, maar dan in het tricot van het Giant-Liv Benelux Off-Road Team.  

Stan Godrie gaf bij de sponsor aan zijn mogelijkheden op de MTB te willen verkennen en tegelijkertijd zijn programma richting het crossseizoen te willen verbreden. Alicia Franck wil aanhaken bij goede prestaties op de mountainbike uit het verleden en kijkt ook met een schuin oog naar de Olympische Spelen van Parijs 2024.  Godrie zal voornamelijk MTB Marathons rijden, Franck wil uitkomen op het olympische cross-countryonderdeel van de sport.

Het Giant-Liv Benelux Off-Road Team is een groot voorstander van multidisciplinair sporten en het inhaken op de individuele behoeften van de sporter. ‘’Over en weer biedt het mooie mogelijkheden om samen te sparren en voor het uitwisselen van kennis. Daarmee komen de kernwaarden van Giant-Liv Ambitie, Talent en Plezier perfect tot uiting.’’

Na het MTB-seizoen sluiten de twee weer aan bij hun eigen crossteams.

Op de foto Stan Godrie (links) en Rosa van Doorn (rechts), lid van het Giant-Liv Benelux Off-Road Team. Binnenkort tonen we de renners in hun nieuwe outfit.

 

Larissa Hartog en Rosa van Doorn zorgden voor twee podiumplaatsen voor het Giant-Liv Benelux Off-Road Team in de nationale MTB-wedstrijd GP Kivada vandaag. Ze werden achter Fem van Empel tweede en derde. Hartog verraste zichzelf ermee, want ze had zaterdag de wegwedstrijd de Zuiderzeeronde gereden. ”Gedurende de parcoursverkenning voelden de benen prima aan en dat gaf vertrouwen. Al gooide een steek door een bij nog bijna roet in het eten. De start ging goed en ik kon vanaf de tweede rij zo opschuiven naar het wiel van Fem van Empel. Maar door gebrek aan goede warming-up door de bijensteek moest ik Fem laten gaan. Ik reed daarna de gehele wedstrijd in mijn eentje. Maar teammie Rosa van Doorn zat me op de hielen. Het gat was twintig seconden en ik kon dat gelukkig vasthouden. Ik ben blij met een mooie tweede plaats.”

Een dag eerder dan voorzien eindigde de Cape Epic voor onze Thom Bonder en zijn partner Jan Withaar. Fysiek ongemak zorgde ervoor dat ze niet voor het tweede jaar op rij de eindstreep wisten te halen.

Bonder zegt vanuit Zuid-Afrika: ‘Helaas ben ik vandaag niet meer van start gegaan. De afgelopen twee dagen voelde mijn wedstrijdpartner Jan zich heel slecht. Hij was al zijn power kwijt. Dat was voor mij wel frustrerend. Ik voelde me eigenlijk elke dag beter worden in de Cape Epic tot gistermiddag. Toen begon mijn maag op te spelen en bleek ik een virus onder de leden te hebben waarmee ik vanmorgen mee naar de ziekenboeg ben gegaan. De racearts adviseerde mij ten zeerste niet te starten. Daarmee eindigt onze wedstrijd helaas.”

Thom Bonder van het Giant-Liv Benelux Offroad Team is nu vier etappes onderweg met gelegenheidspartner Jan Withaar in de Cape Epic. Het Nederlands/Zuid-Afrikaanse koppel staat 21e. De omstandigheden waren zwaar de afgelopen dagen.

”Gisteren was de langste etappe van 123 km, waarin we bijna de hele dag een harde tegenwind was. Vandaag was het beter te doen. Het was niet zo warm als de afgelopen dagen, waar de veertig graden werd aangetikt Echter over deze etappe hebben we 5:40 uur over gedaan.’’

Gelukkig was Bonder na zijn deelname van vorig jaar wel voorbereid op een zware koers, al geniet hij ook van de etappekoers voor mountainbikers in Zuid-Afrika. ”Op deze dag heb ik minimaal acht liter sportdrank/water gedronken. Ook hou ik tijdens de wedstrijd de gewoonte  aan om één Born-gel per half uur te eten. Er gingen dus vandaag dertien gelletjes door. Vandaag was de rit ook nog eens honderd kilometer lang, waarmee we in de afgelopen drie dagen al bijna zestien uur op de fiets hebben gezeten.’’

De drie ritten volgden op de proloog van zondag. Daarmee is de wedstrijd precies halverwege. Komende zondag is de Grand Final.