De Hondsrug Classic is bij de vrouwen zondag gewonnen door Monique Zeldenrust. Op ’t Nije Hemelrijk bij Gasselte, kwam de Giant Liv Benelux Off-Road Team renster na een lange aanval solo aan bij de eindstreep. Rosa van Doorn liet haar talent zien, door als vijfde te finishen. Bij de mannen was het team ook dichtbij de winst. Een kopgroep van zes renners sprintte er om de winst, waarbij Thom Bonder tweede werd en Gerben Mos als zesde finishte. Bas Peters kwam als dertiende over de streep.

“Door de regenval van afgelopen nacht lag het parcours er aardig zwaar bij”, kijkt Monique terug op de wedstrijd waarin ze knap naar de winst reed. “Bij de start had ik even nodig om het juiste ritme te vinden. Na tien kilometer wist ik echter de koppositie over te nemen en op het strandstuk een gaatje te slaan. Door af en toe aan te sluiten bij achter ons gestarte master rijders, die voorbij kwamen, kon ik mijn voorsprong verder uitbreiden en wist ik na dik twee uur als eerste te finishen.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Thom reed weer min of meer een thuiswedstrijd. “De Hondsrug Classic is een half uur fietsen vanaf mijn huis, dus het is wel een soort van thuisparcours ja. Ik stond daarbij vandaag met vertrouwen aan de start. De eerste lus werd er erg hard gereden en waren we gelijk met zes man weg. Helaas kon Bas de aansluiting net niet maken, maar Gerben gelukkig wel. Helaas reed ik in die eerste lus wel mijn schoen kapot en die zat daardoor niet meer goed vast.”

Zand
Monique reed zoals ze al zei weg op het zand en daar lagen ook bij de mannen mogelijkheden. “Vooral op de stukken zand rondom het start/finish terrein kon er wat verschil worden gemaakt”, aldus Thom “Ik ben alleen niet goed in die stukken. Door er voorin aan te beginnen gaf dit echter niet teveel problemen. Uiteindelijk werd het een eindsprint, die Rick Ottema vroeg aan ging. Ik zat in zij=n wiel en ging net iets te vroeg over hem heen, waardoor Erik Groen nog net over mij heen kon komen. De kapotte schoen hielp hierin ook niet mee. Positief is wel dat de vorm goed is. Hopelijk kunnen we de marathon in Oldebroek en het NK marathon op 8 november nog rijden.”

Met een vierde en vijfde plaats hebben Thom Bonder en Bas Peters zaterdag net naast het podium gegrepen bij het NK mountainbike in Sittard. En waar zoiets vanaf de zijkant als een teleurstelling gezien zou kunnen worden, was het juist een heel goed resultaat voor de mannen wiens focus juist op de marathon ligt en niet op de cross country. “Een vierde plaats lijkt zuur, maar ik denk dat dit voor mij het hoogst haalbare was in dit startveld en op dit parcours”, omschreef Thom het dan ook treffend.

“Voor mij was het mijn eerste cross country race van het jaar, dus ik zag er in de ochtend toch wel een beetje tegenop”, vertelt Bas over zijn dag. Dat kon al snel na de start plaatsmaken voor vertrouwen; “De startklim ging verrassend goed. Ik kon direct meeschuiven met de eerste groep en daarna kwam ik meteen samen met Thom te rijden. Samen konden we de hele race een strak tempo blijven rijden en nog een aantal renners voor ons oprapen.”

Thom had al wel vertrouwen, nadat hij de afgelopen weken al een paar keer in actie kwam in de xco discipline. “Ieder jaar pak ik wel een paar van dit soort wedstrijden mee”, zegt hij erover. “De afgelopen twee wedstrijden ging het steeds beter, dus ik stond fysiek gezien met vertrouwen aan de start. Het technische parcours is echter niet voor mij gemaakt, dus mijn tactiek was; hard omhoog rijden en dan zo beheerst mogelijk naar beneden. Bas en ik vonden elkaar mooi en samen schoven we steeds verder op naar voren.”

Onderling duel
Waar Milan Vader de titel opnieuw voor zich opeiste, ontspon zich in de slotronde een duel tussen onze Giant Liv Benelux Off-road Team mannen. “In de laatste ronde werd het een duel tussen Thom en mij voor die vierde plek”, aldus Bas. Thom; “Uiteindelijk wist ik Bas op de laatste klim te lossen en kon ik naar die vierde plaats rijden.” Bas; “Thom was in dat onderlinge duel net iets sterker, maar ik ben erg tevreden met mijn vijfde plek.”

Pech voor Rosa
Bij de belofte vrouwen moest Rosa van Doorn al op tijd in de ochtend starten. En waar ook zij een sterke wedstrijd reed, eindigde die in mineur. “Het was mijn allereerste NK cross country. In de afgelopen twee weekenden had ik al meegereden met de 3 Nations Cup en het parcours in Sittard vond ik uitdagend en tof! Na een foutje bij de start ging ik als tiende het veld in. De klimmen waren stijl en de afdalingen glad door de regen.” Rosa schoof steeds verder op naar voren. “Na een tijd op de zesde plek te hebben gereden, brak ik in de laatste ronde helaas mijn ketting. De technische post was behoorlijk ver en zo werd het een DNF op mijn eerste NK. Jammer, maarop naar volgend jaar! Volgende week rijden we de Hondsrug Classic  en daar kijk ik nu al naar uit.”

Foto top: Remco Smits

Voor het derde jaar op rij drukte Thom Bonder zaterdag zijn fiets als tweede over de streep in de Veldslag om Norg. Maar waar dit jaar alles anders was, bleek dat ook in de eerste Nederlandse mountainbike marathon sinds de herstart van het seizoen zo te zijn. Waar Jasper Ockeloen de winst voor zich opeiste, Thom tweede werd en Bas Peters met een derde plaats voor een tweede podiumplek voor het Giant Liv Benelux Off-road Team zorgde, bleek de organisatie de netto-tijden als officiële uitslag te nemen. Daardoor werd juist Bas tweede en vond Thom zich plots op plaats zes terug. Gerben Mos finishte als zesde en werd vijfde.

“Het was een gegoochel met die netto tijden”, zei Thom er na afloop zelf over. “En het was sowieso al een bijzondere editie van de Veldslag van Norg.” Bas, Gerben en hij maakten er in ieder geval maar het beste van. “Al snel reden we met acht mannen weg, waar we met zijn drieën bij zaten. Er zijn veel aanvallen geweest, maar uiteindelijk werd het toch een sprint en daarin werd ik dus tweede. Met het gevoel dat ik onderweg had ben ik blij en ik heb zeker het idee dat mijn vorm er weer aan begint te komen.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Bas moest een beetje in de wedstrijd groeien, zo vertelt hij. “Ik had in het eerste deel van de race niet de beste benen maar kwam steeds beter in mijn ritme.” Dat was ook wel nodig, want er werd flink doorgefietst. “Vanaf de start werd er meteen hard gereden. Door de regen die in de nacht en ochtend voor de race was gevallen lagen veel paden er sompig bij, waardoor je constant aan het stoempen was. Al snel was duidelijk dat het lastig zou worden om weg te rijden in deze snelle race, dus het was wachten tot het laatste stuk singeltrack en zorgen dat ik daar goed van voren zat tot de sprint.”

Achtervolgen en sprinten
Die sprint, die zag Gerben ook aankomen. “Ik had vooraf wel verwacht dat we met een groepje naar de finish zouden rijden, maar je weet het nooit”, kijkt hij terug. “Na wacht vluchtpogingen en een valpartij van Bas reden Ockeloen en Smeenge na zestig kilometer weg. Wij moesten achtervolgen en het lukte om ze uiteindelijk terug te halen. Ik merkte dat bij mij het beste er wel af, dus probeerde ik zoveel mogelijk voor Bas en Thom op kop te rijden, want zij kunnen uiteindelijk sprinten. We bleven met zes man over in laatste vijf kilometer. Daar kon ik bij blijven, maar meer ook niet. Het gevoel was niet geweldig, maar daar kunnen we aan werken.”

Natuurlijk, het is en blijft wat anders dan andere jaren, maar zaterdag staat met de Veldslag om Norg toch weer een populaire Nederlandse marathon op het programma. Anders is bijvoorbeeld dat er dit jaar tijd zitten tussen de verschillende waves die van start gaan, omdat slechts driehonderd mensen tegelijk op het terrein mogen zijn. In de eerste wave starten de wedstrijdrijders en daarbij is het Giant Liv Benelux Off-road Team goed vertegenwoordigd. We gaan van start met Thom Bonder, Gerben Mos en Bas Peters.

Een jaar geleden was Thom dichtbij de winst. Hij kwam solo aan de leiding te rijden, maar werd uiteindelijk toch nog ingelopen door een groepje achtervolgers. Het werd een sprint en daarin eiste Robbert de Nijs voor het derde jaar op rij de zege voor zich op, voor de tweede keer op rij met Thom op de tweede plaats. “De afgelopen twee jaren werd ik inderdaad beide keren op een meter geklopt in de sprint bij de finish”, kan Thom zichzelf dat ook nog goed voor de geest halen.

Voor de winst gaan
Wat Thom nog niet lukte in de Veldslag om Norg, dat lukte Gerben al wel. Hij won de 100 kilometer lange marathon in 2016. Met ook Bas er nog bij, staat er dus een sterk blok aan het vertrek in Drenthe. “Met Bas, Gerben en ikzelf aan de start hoop ik minimaal de winst voor het team dit jaar binnen te halen”, is Thom dan ook strijdlustig. “Het word een speciale editie door het welbekende virus, maar het is mooi om zo in Nederland het marathon seizoen weer te hervatten. Helemaal omdat een groot deel van het parcours in mijn achtertuin ligt.”

Op veldslagomnorg.nl is alle informatie over de Veldslag om Norg te vinden. Daar staat ook een app die te downloaden is en waarmee je de tussentijden en uitslagen op de voet kunt volgen. Tevens is de organisatie actief op Facebook.

Na de herstart van het seizoen in Neustadt an der Weinstrasse, zit voor het team nu ook de eerste meerdaagse van 2020 erop. In het zuid-Duitse Hochschwarzwald reden Rosa van Doorn, Monique Zeldenrust en Thom Bonder van donderdag tot en met zondag de Rothaus Bike Giro. Tessa Neefjes was mee als gastrenster. “De weergoden waren ons goed gezind en de sfeer in de ploeg was ook erg goed”, omschreef Monique de vier dagen na afloop op een treffende manier.

Voor Rosa was het sowieso al bijzonder om de wedstrijd te rijden. “Dit was mijn allereerste meerdaagse op de mountainbike”, vertelt ze namelijk. “Na de corona periode zonder wedstrijden, had ik ook onwijs veel zin om hier te rijden.” Dat gevoel werd gedurende de vier dagen eigenlijk ook alleen maar beter, want Rosa genoot volop van haar debuut. “De prachtige omgeving met gravelstroken daagden ons als rijders echt uit, bijvoorbeeld om zo hard mogelijk de bochten door te gaan. Elke etappe besefte ik me hoe vet ik de mountainbike sport vind en ik heb de Rothaus Bike Giro dan ook met een big smile afgesloten.”

Monique stond met een stuk meer ervaring aan de start, maar dat wil zeker niet zeggen dat zij niet meer geniet als ze deelneemt. “We hebben een mooie meerdaagse achter de rug”, kijkt ze terug. “De parcoursen waren vrij snel en daar kwam ik nog wel wat snelheid en explosiviteit voor tekort. De tweede dag had echter wel wat langere klimmen en daar reed ik dan ook mijn beste uitslag, een tiende plaats. Ik kijk er met een goed gevoel op terug.” Monique eindigde als dertiende in het eindklassement, terwijl Rosa debuteerde met een elfde plaats.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Foto: Rosa rechtsvoor en Monique in het midden in actie.

‘Moeilijk om in het rood te rijden’
Ook bij de mannen was het deelnemersveld sterk. Daar reed Thom namens het Giant Liv Benelux Off-Road Team. “Van te voren wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten qua niveau in deze wedstrijd”, merkt Thom op. “Dat komt vooral doordat er dit jaar nog niet echt veel wedstrijden zijn geweest. Daarbij heb ik zelf meestal wel een aantal wedstrijden nodig om op niveau te raken. Dat merkte ik ook wel op de eerste dag, omdat ik moeilijk echt in het rood kon rijden.”

Veerkracht
Door het verloop van de wedstrijd keek Thom ook met gemengde gevoelens terug. “De uitslag in het algemeen klassement viel me met een 25e plek ook wel tegen. Vooral op de derde dag verloor ik veel tijd, toen ik zo’n twintig kilometer voor de finish geparkeerd kwam te staan.” Thom zou Thom echter niet zijn als hij ook veerkracht toonde. Én het bleek maar weer dat hij inderdaad wedstrijdritme nodig heeft. “Gelukkig heb ik de koers nog wel goed kunnen afsluiten op de laatste dag. Toen ben ik lang met de kopgroep mee kunnen rijden en wist ik uiteindelijk op de veertiende plaats te finishen.”

Foto: Thom Bonder voor de start, met een mondkapje, volgens de Corona protocollen.

Foto: Tessa Neefjes was als gastrenster mee naar de Rothaus Bike Giro.

In Neustadt an der Weinstrasse zijn Bas Peters, Rosa van Doorn en Thom Bonder zondag weer aan het mountainbike seizoen begonnen. In het Duitse stadje ten westen van Mannheim en Heidelberg, reed Rosa in haar wedstrijddebuut voor het Giant Liv Benelux Offroad Team naar een vierde plaats. Met een elfde en dertiende plek reden ook Bas en Thom naar een knappe uitslag. “Moe maar voldoen”, zo stelde Bas na afloop dan ook.

Er waren meerdere factoren die de 90 kilometer lange marathon zwaar maakten. Het lastige parcours, maar natuurlijk ook het zeer warme weer. “Door de lange periode zonder wedstrijden was het voor iedereen natuurlijk afwachten hoe we ervoor stonden”, vult Bas daar nog bij aan. Het maakte ook dat het deelnemersveld erg sterk was. De vraag is op het moment immers ook welke wedstrijden wel doorgaan en welke niet. “De hoge temperaturen maakten het er in ieder geval ook niet echt makkelijker op, maar het ziet er naar uit dat we de afgelopen maanden goed zijn doorgekomen.”

Rosa keek ook voldaan terug op haar eerste wedstrijd met het team. “Het parcours vond ik heel gaaf voor een Duitse wedstrijd”, sprak ze na haar vierde plaats. “De hitte viel me wel zwaar, maar dat was het vast voor iedereen.” Zo ondervond Thom het ook; “Na drie uur vond mijn lichaam het wel welletjes en kreeg ik overal kramp in de benen, maar desondanks was dit een mooie herstart!” Na afloop was een ijsje dan ook een welverdiende beloning.

Een maand geleden sloot Rosa van Doorn aan bij het Giant Liv Benelux Offroad Team. De 19-jarige mountainbikester is net als de andere renners als ambassadeur verbonden aan een Giant Store. In haar geval Giant Store ’s-Heerenberg. Maar wat houdt dat ambassadeurschap nu eigenlijk in en wat kunnen we nog van Rosa verwachten? Zij en winkeleigenaar Arnold Roelofs vertellen er over. “We fietsen samen en ik help bij het organiseren van evenementen, maar ik kom ook regelmatig koffie drinken in de winkel. Dat vind ik hartstikke gezellig.”

Als mountainbikester is Rosa nog een vrij onbeschreven blad. Ze rijdt nog maar een aantal jaren wedstrijden. “Toen ik vijftien was ben ik begonnen met strandracen”, kijkt ze terug. “Dat kwam door mijn vader, die altijd al fietste. Het is een beetje het standaard verhaal, zoals ik met de sport in aanraking kwam. Op die leeftijd reed ik bij de basisleden, tussen de volwassen vrouwen. En in die categorie won ik ook het Europees kampioenschap.”

Opgegroeid in het westen van het land, in Opperdoes, trok de familie Van Doorn in 2018 naar ’s-Heerenberg. “Voor mijn ouders maakte het eigenlijk niet uit waar we wonen, maar de omgeving hier vinden we erg mooi, met het glooiende gebied. We zochten eigenlijk wel een plek met wat meer bos en heuvels.” Zonder een strand in de buurt, bleef de passie voor het fietsen er ook. Zo kwam Rosa ook met de lokale Giant Store in contact.

“Het was eigenlijk Rosa’s moeder waardoor het balletje eerst is gaan rollen”, vertelt Arnold Roelofs. Samen met zijn vrouw Georgette is hij eigenaar van de winkel. “Ze woonden hier nog niet zo lang en zij kwam in de winkel voor een reparatie aan haar fiets. Daarbij vertelde ze enthousiast over haar dochter, die graag wilde fietsen en altijd strandraces had gedaan. En ook dat het erg goed ging en ze iets zocht om zich in de regio te ontplooien. Dat soort aanvragen krijgen we heel vaak, maar ik zeg nooit direct nee, en heb haar gezegd eens met Rosa langs te komen. Een gesprek kun je altijd voeren.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Rosa van Doorn voor de Giant Store ‘s-Heerenberg

Zo geschiedde. Arnold: “Wat mij direct opviel is dat Rosa helemaal begint te stralen als je met haar over fietsen begint. Ze heeft er dus echt wat mee. Daarop hebben we gezegd; we gaan het gewoon proberen. Ze is toen opgenomen in het standaard ambassadeurschap. Dat wilde zeggen dat ze met clinics meedeed, oefeningen aan mensen uitlegde en dan zouden we wel kijken waar het zou eindigen.” Daarbij leerde Rosa ook al snel het Giant Liv Benelux Offroad Team kennen. “Ik heb toen al snel aan een LIV-evenement meegedaan, waarbij ik met Jan en Monique in contact ben gekomen.”

De winkel ’s-Heerenberg begon in 2009 als een zaak onder de vlag van Goossens. “Maar door de winkelruimte konden wij niet helemaal in die filosofie meegaan”, legt Arnold uit. “Daar hebben ze gewoon veel meer merken. Giant was op dat moment begonnen met een pilot met het idee om winkels te openen met alleen maar Giant erin. Dat sprak ons wel aan en wij zijn daar direct in meegegaan. Wij zaten bij de eerste vijf Giant Store’s. Uiteindelijk is dat een heel goede keus geweest.”

Ambassadeurs
“Om hier in ’s-Heerenberg wat naamsbekendheid te krijgen, zijn we heel actief geweest met clinics geven en dan met name het mountainbiken. Dat was eerst onder het mom van Fietsfit van de NTFU. Op een gegeven moment werden we daar heel erg in beperkt, door regels vanuit de organisatie en zijn we hetzelfde door gaan doen, maar dan met eigen ideeën en dingen die wij van toegevoegde waarde vonden. Vanuit daar zijn ook ambassadeurs ontstaan. Het ambassadeurschap van Giant is er nu een jaar of vijf a zes.”

Voor Giant Store ’s-Heerenberg is Rosa dus zo’n ambassadeur. “Dat ben ik nu sinds januari 2019”, vertelt ze. “Als ambassadeur organiseer je evenementen en ben je het gezicht ervan. Daarnaast ben ik op social media actief en laat ik daar dingen zien die ik voor de winkel en LIV doe. Maar we fietsen bijvoorbeeld ook op zondag met een standaard groepje. Dan gaan we lekker bijkletsen en het bos in. Arnold rijdt zelf ook vaak mee.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Voor de winkel is het ambassadeurschap zeker belangrijk. “Het is voor ons absoluut een toegevoegde waarde”, beaamt Arnold. “De ambassadeurs zijn een verlengstuk, een reclamezuil voor onze winkel. Als ze iets op social media doen, komt daar als het om fietsen gaat ook Liv, Giant of de Store in naar voren.” Omgekeerd werkt het ook mooi, voor een renster als Rosa. “Het bleek wel dat ze veel ambitie had marathons te rijden en het ook goed deed. Dus hebben we binnen het platform van Giant gekeken wat de mogelijkheden waren om Rosa zich verder te laten ontwikkelen. Dat ze nu ook voor het team uitkomt is het resultaat.”

Verder ontwikkelen
Met die ambitie van Rosa zit het ook wel goed. Ze wil zichzelf graag verder ontdekken. “Ik doe nu voornamelijk de marathons, maar ik wil graag kijken wat me ligt en zal ook in de XC en eliminator gaan rijden.” En ook in haar eigen woonplaats is er nog een interessant evenement. “De Montferland Marathon heb ik nu twee keer gereden. Dat is nu toch mijn eigen omgeving, maar ondanks dat fiets ik er alsnog op heel veel plekken waar ik nog nooit eerder ben gekomen. Dat is prachtig en handig voor mij om de regio beter te leren kennen.”

En waar het dan uiteindelijk toe moet gaan leiden? “Ik wil graag op internationaal gebied mee gaan komen in de toekomst. Bij het Giant Liv Benelux Offroad Team hoop ik heel erg van anderen te kunnen leren. Ik denk dat je elkaar ook sterker kunt maken. Niet alleen op het gebied van fietsen, maar ook bijvoorbeeld op mentaal gebied, voeding en dat soort dingen. Er komt veel meer bij kijken dan alleen maar trappen. Dat vind ik heel erg leuk aan deze nieuwe stap.”

Foto boven: v.l.n.r. Georgette Roelofs, Arnold Roelofs, Rosa van Doorn en een nieuwsgierig meekijkende Charlie.

Met zijn toch over 350 kilometer, langs alle Drentse hunebedden, heeft Gerben Mos een aanzienlijk bedrag opgehaald voor het goede doel. Waar hij streefde naar een bedrag van duizend euro, zamelde Gerben uiteindelijk 5500 euro in voor de KWF actie ‘Groot verzet tegen kanker’. Op 31 mei reed hij zijn tocht en waar de teller al op was gelopen voor de start, ging het tijdens de dag van de actie ook snel. Bij het Toon Hermans Huis Drenthe heeft Gerben nu twee cheques overhandigd.

“Zestig procent van de opbrengst gaat naar een project dat door de KWF zelf gekozen wordt en de overige veertig procent mocht naar een doel naar mijn keus”, legt Gerben nog maar eens uit. “Daarbij heb ik voor het Toon Hermans Huis Drenthe, dat in Hoogeveen gevestigd is, gekozen.” Van het totale bedrag van 5500 euro overhandigde hij dus 2200 euro aan het Toon Hermans Huis Drenthe.

Gerben reed zijn tocht op eerste Pinksterdag ook om aandacht te vragen voor Drenthe als fietsprovincie. Hij slaagde ook daarin, want zowel voor als tijdens en na zijn rit was er veel aandacht voor. Je kunt er in dit artikel alles nog eens over lezen.

Rosa van Doorn, die al als Liv ambassadeur aan Giant store ‘s-Heerenberg verbonden is, sluit aan bij het Giant Liv Benelux Offroad Team. Waar de 19-jarige renster uit ’s-Heerenberg al ondersteuning kreeg van Giant/Liv, kan ze door aansluiting te maken een uitgebreider wedstrijdprogramma rijden. Bij het team vindt Van Doorn daarnaast ervaren renners om op terug te vallen, zoals oud-olympiër Bas Peters en Monique Zeldenrust. Leeftijdsgenote Larissa Hartog, die in 2018 Nederlands kampioene bij de junior vrouwen was, is ook één van de renners in het team.

In de mountainbikesport is Van Doorn een nog vrij onbeschreven blad. Ze fietst echter al vanaf jongere jaren op recreatief niveau en nam vanaf 2015 deel aan strandraces. In de cross country en op de marathon liet Van Doorn zich bij haar debuut vorig jaar echter direct zien. “Rosa is een heel mooi voorbeeld van iemand die via één van onze Giant stores als ambassadeur de wedstrijdsport heeft leren kennen en vervolgens stappen maakt”, aldus Jan Weevers, die verantwoordelijk is voor het Giant Liv Benelux Offroad Team. “Ze blijft ambassadeur van de store, zoals ook onze andere renners dat bij een Giant store zijn, en kan nu verder profiteren van het programma en de kennis binnen ons team.”

Foto: Rosa van Doorn voor de Giant store in ‘s-Heerenberg

 

Het is mountainbiker Gerben Mos uit Meppel zondag gelukt om zijn 350 kilometer lange mountainbiketocht door Drenthe te voltooien. De 29-jarige marathon specialist van MijnBAD – Liv/Giant had eerste Pinksterdag uitgekozen voor een tocht langs alle hunebedden. Daarmee wilde Mos laten zien hoe mooi het is om in Drenthe te fietsen. Ook zamelde hij geld in voor het KWF. Hij slaagde met glans. Niet alleen voltooide Mos zijn #Hunebed350, zijn actie bracht online ook heel wat teweeg en daarmee ging hij ver over zijn streefbedrag voor het goede doel.

Mos vertrok zondag om 5.30 uur vanuit Havelte, bij hunebed D53. Om 20.30 uur finishte hij zo’n honderd meter verderop bij hunebed D54. Daar werd hij groots onthaald, door een flink aantal mensen, die daarbij wel de coronaregels in acht namen. “Dat was echt niet normaal”, vertelde Mos er na afloop over. “Ik wist wel dat er wat mensen zouden komen, maar dit waren er wel heel veel. Familie, vrienden, bekenden en zelfs wat mensen die ik niet ken. Dat was wel echt speciaal. Ik heb ook echt genoten vandaag. Ik wilde laten zien hoe mooi Drenthe is en dat heb ik zelf ook zeker weer gezien.”

Na de finish voelde Mos zich nog verrassend goed, hoewel dat niet tijdens de hele tocht zo was. “Het valt me nog wel mee hoe ik hier nu sta. Ik weet nog goed wat ik aan het doen ben. Onderweg had ik het rond de helft wel zwaar, omdat ik wat maagproblemen had en doordat ik vanaf Noordlaren de wind tegen kreeg. Maar na wat cola en winegums kwam ik er weer door. Vanaf 200 kilometer begon het weer te draaien en toen heb ik geen verval meer gehad.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Verkeerd gereden
Toch had het ook maar zo gekund dat de Drentse renner de finish niet had gehaald op de manier zoals hij dat wilde. Bij Schoonoord reed Mos, die een navigatie op zijn fiets volgde, namelijk even verkeerd. “Daar hadden ze een verzorgingspost voor me en die heb ik gemist. Achteraf gezien ben ik er waarschijnlijk op zo’n vijftig tot honderd meter langsheen gereden, want ik heb geen kilometers gemist. Mijn moeder volgde me de hele dag. Die heb ik in Westerbork, met de telefoon van een voorbijganger, kunnen bellen. Doordat mijn telefoon zo goed als leeg was, lag die namelijk in haar auto aan de lader.”

Flink bedrag voor KWF
De hele dag was Mos te volgen via updates op de Instagram account @mijnbadlivgiant. Daar was onder de noemer #Drenthedoetwatmetje veel aandacht voor de provincie, maar ook voor het goede doel. Mos zamelde met zijn tocht namelijk geld in voor de actie ‘Grootverzettegenkanker’ voor het KWF. Dat was een groot succes. “Ik dacht op voorhand; als ik 1000 euro binnenhaal, dan is dat heel mooi.” Aan het einde van de zondag stond de teller echter over de 4500 euro. “Niet normaal! Dat had ik echt niet verwacht”, aldus een blije Mos. Via www.grootverzettegenkanker.nl/participant/gerben-mos kan nog altijd gedoneerd worden.

Foto’s: Anouk Boonstra