In Duitsland reden vijf renners van het Giant Liv Benelux Off-road Team van donderdag tot en met zondag de Rothaus Bike Giro. Monique Zeldenrust, Tessa Neefjes en Rosa van Doorn reden die vierdaagse wedstrijd bij de elite vrouwen, Bas Peters en Thom Bonder bij de elite mannen. In het eindklassement eindigde Rosa als vijfde, Tessa als negende en Monique als tiende. Thom werd tweeëntwintigste en Bas, na flink tijdverlies door een lekke band in de derde rit, uiteindelijk nog dertigste. Daarnaast kwamen er weer mooie verhalen mee naar Nederland. Rosa en Monique deden voor ons verslag.

“De deelname aan Rothaus Bike Giro was voor mij de tweede keer”, vertelt Rosa (foto boven). “Vorig jaar was het mijn allereerste meerdaagse marathon en ik was direct enthousiast. Het programma was vier dagen van gemiddeld 65 kilometers en 1800 hoogtemeters per dag. Het verschil ten opzicht van vorig jaar waren de weersomstandigheden. Vrijwel elke rit hadden we regen, maar dit maakte de afdalingen juist een stuk leuker.”

Rosa zat er vanaf het begin lekker in. “Mijn race ben ik gestart met een goed gevoel. Ik eindigde op een vierde plek. Tijdens de tweede etappe ben ik iets te enthousiast gestart en was na drie uur de tank leeg. De derde etappe wilde daarom wat meer gedoseerd rijden. Samen met de nummer zes heb ik een toffe battle gereden en we konden elkaar goed laten afzien op de klim. Op het juiste moment kon ik zeven kilometer voor de finish weg komen en ik kon de voorsprong op haar behouden.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Bas Peters

Na een vierde en zesde plaats, reed Rosa in de laatste twee ritten uiteindelijk twee keer naar de vijfde plek. “Bij de laatste etappe stond ik nog redelijk fris aan de start. Het was een onrustige start, aangezien we met alle dames over gravel moesten afdalen. Bij de klim viel de groep vaak uit elkaar. Op de laatste klim van twaalf kilometer zag ik de Zuid-Afrikaanse Robyn de Groot rijden. Hoewel het voor het eindklassement niet veel uit maakte, heb ik een mooie laatste etappe kunnen rijden. Ik heb onwijs genoten van de mooie etappes, gezellige sfeer en goede verzorging van deze week, daarnaast was het een mooie opbouw voor de wedstrijden die nog komen gaan. Ik heb mijn doel behaald; op naar de volgende race!”

Anderhalve seconde
Tessa en Monique maakten er een onderling gevecht van. Een heel spannende zelfs. Na ruim veertien uren op de fiets, was het verschil tussen hen slechts anderhalve seconde. Monique kijkt terug op hoe zij de Rothaus Bike Giro daarbij beloofde. “De omstandigheden waren wel even anders dan vorig jaar. Toen hadden we de eerste dagen 30 graden, nu soms maar 10 en regen. Het parcours en met name de singletrack afdalingen werden daardoor wel een stuk uitdagender, wat het wel leuker maakte.”

“De eerste dag was voor mij met name het klimmen even inkomen. Toch ging het best aardig en wist ik de eerste etappe met een tiende plaats af te sluiten. De stortbui halverwege en het korte herstel (de eerste etappe was in de middag en de 2e etappe 10.00 uur in de ochtend) zorgden ervoor dat mijn benen er in de tweede etappe nog niet klaar voor waren. Op de langste etappe van deze meerdaagse verloor ik daardoor aardig wat tijd op m’n naaste concurrenten. Ik kwam als twaalfde over de finish. Door niet teveel te forceren hoopte ik de volgende dag beter voor de dag te komen. En dat bleek te werken.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Monique Zeldenrust

Die rit reed Monique naar haar beste dagklassering, tiende, net als in de eerste etappe. “Op zaterdag kon ik gelijk met de start met de eerste dames mee. Na zo’n vijftien kilometer op de eerste echte klim was het zaak om mijn eigen tempo te zoeken. Het was een mooie battle met Tessa, waarbij zij elke keer in de klim wegreed en ik in de afdaling weer aansloot. Uiteindelijk verloor ik op de laatste paar kilometers nog een paar minuten, maar ik sloot de rit wel af met een stuk beter gevoel dan de dagen ervoor. Na drie etappes stond ik in het eindklassement op negen en Tessa op tien, met een verschil van 2.15 minuut. Achter ons stonden nog twee dames op een aantal minuten. Voor het klassement zou het dus nog een mooie battle worden.”

De laatste dag
Die battle kwam er! “In de slotrit zat ik er gelijk bij de start weer goed bij. Na een kilometer of zeven a acht moest ik toch even passen en de voorste meiden laten gaan. Door even een stukje eigen tempo te rijden, kon ik weer wat op adem komen en een goed tempo op de klimmen rijden. In de afdaling voor de laatste klim zag ik Tessa rijden, maar vlak voordat ik kon aansluiten reed ik lek. Een spijker in mijn band. Een patroon erin en zien bij de volgende post te komen. Deze was gelukkig zo’n anderhalve kilometer verderop. Daar stond mijn band al weer aardig zacht, dus die heb ik even opgepompt en het leek erop dat hij heel bleef. Ik heb erop gegokt dat de latex z’n werk zou doen.”

Het werd vervolgens dus erg spannend in het slot van de rit. “De laatste klim van twaalf kilometer ben ik zo hard mogelijk opgereden, om met voorsprong boven te komen op de nummers elf en twaalf in het klassement, mocht het nodig zijn mijn band nog op te pompen voor de laatste afdaling naar de finish. Deze bleek nog hard genoeg, dus zonder al te veel risico ben ik naar beneden gereden. Daar bleek het verschil met Tessa na dik veertien uur fietsen slechts anderhalve seconden in het voordeel van Tessa. Hoe spannend wil je het hebben, haha. Uiteindelijk had ik de laatste twee dagen weer een goed gevoel en ben ik dik tevreden naar huis gegaan. Mooi dat we met drie dames in de top-10 zijn geëindigd.”

Tessa Neefjes

Thom Bonder

Foto’s: Sebastian Schnitzer