De eerste drie dagen in de Andalucia Bike Race zijn achter de rug. Daarmee hebben Thom Bonder, Monique Zeldenrust en Bas Peters de helft erop zitten in de zesdaagse mountainbike etappekoers in het zuiden van Spanje. Tot nu toe kenmerkt de wedstrijd zich niet alleen door de mooie omgeving, maar ook door het sterke deelnemersveld. Dat de resultaten daardoor wat meer in de subtop en middenmoot zitten, mag de pret echter niet drukken. Het biedt genoeg aanknopingspunten.

Met de nodige vertraging arriveerde het team in Spanje. “De dag voor de wedstrijd vlogen we naar Malaga”, kijkt Thom terug. “Net voordat we zouden landen maakte de piloot op het laatste moment een doorstart, omdat het volgens hem niet veilig was om te landen door laaghangende wolken. We kwamen op een ander vliegveld aan, Jerez AirPort. Na een uurtje wou hij weer naar Malaga vliegen en stonden we op de startbaan, maar bleek er een technisch mankement te zijn. Uiteindelijk konden we een uur daarna toch naar Malaga, maar zaten we al met al zes uur in het vliegtuig in plaats van een kleine drie uur. We hadden gepland om om 13.00 uur in Jaén, de start plaats van de wedstrijd aan te komen. Dat werd 18.00 uur.”

Dinsdag moest er voor het eerst gefietst worden. Een lastig begin, want de 25 kilometer lange tijdrit bestond uit één lange klim, gevolgd door één lange afdaling. “Die eerste etappe voelde wel goed aan, maar ik merkte toch dat het de eerste wedstrijd van het seizoen is”, aldus Bas. “Ik moest er toch weer even inkomen.” Ook Thom had nog niet de juiste benen; “Op de helft van de klim kreeg ik pijn in beide bovenbeenspieren. Ik heb er doorheen getrapt, maar reed hierdoor geen goed resultaat.”

Wisselende resultaten
Waar in de tijdrit direct het hoogste punt van de week werd opgezocht, stond op dag twee de op één na langste rit van de zes dagen gepland, met daarin de op één na hoogste klim. Thom: “Mijn spieren waren nog steeds beurs, maar het ging toch al wat beter. Vooral op de steile klimmen en loopstukken kon ik niet hard door de pijn in mijn bovenbenen.” Bas had juist een betere dag. “Die rit was zo’n zeventig kilometer en het ging vanaf het begin al een stuk beter”, vertelt hij. Over zijn resultaat was Bas dan ook tevreden. “Uiteindelijk werd ik 32e in een toch wel erg sterk internationaal deelnemersveld.”

Deze donderdag was het vervolgens al tijd voor de derde etappe. Die kenmerkte zich voor beide mannen door pech. “Vandaag ben ik na een goede start hard onderuit gegaan, daarna liep het niet meer lekker”, aldus Bas. Thom viel niet, maar het zat hem toch ook zeker niet mee. Hij legt uit: “De benen voelden weer goed, maar ik had vier keer een lekke band. Gelukkig heb ik wel de finish bereikt, maar mijn klassement is hierdoor weg. Morgen is het weer steil klimmen en dat ligt mij niet, maar ik ga proberen om zaterdag of zondag voor een goede dagklassering te gaan.”

Basis leggen
Ook Monique rijdt de Andalucia Bike Race. Echter wel met een wat ander doel, nadat ze eerder te kampen had met een knieblessure. “Vandaag reden we een super mooie etappe”, vertelt ze, aangevend dat ze ook geniet van het parcours. “Het ging de hele tijd op en af, met mooie technische afdalingen. De eerste twee dagen had ik het aardig zwaar aangezien ik de weken ervoor door de knieblessure weinig heb kunnen doen. Vooral het vele klimmen en het rijden van de technische stukken zijn sowieso zo vroeg in het seizoen wel weer even wennen. Maar vandaag had ik het goede gevoel weer aardig te pakken. Door niet te gek te doen hoop ik weer een basis te leggen en vanuit daar verder op te bouwen voor de rest van het seizoen.”