De renners van het MijnBAD – Liv/Giant Offroad Team zijn voortaan in een nieuw tenue te bewonderen. Er zal een duidelijker verschil te zien zijn in het Giant tenue van de mannen, waar het blauw nadrukkelijk terugkomt, en het meer zwarte Liv tenue van de vrouwen. Uniek is daarbij ook de persoonlijke touch. Zo zal bij iedere rijder zijn of haar naam in de kraag van het shirt te lezen zijn én wordt de store waarvan ze ambassadeur zijn nadrukkelijk op het shirt vermeldt.

Bij Giant store ‘s-Heerenberg overhandigde Jos Veldhuis, formulemanager bij teamsponsor MijnBAD, de nieuwe kleding aan Jan Weevers. Hij is verantwoordelijk voor het Giant Liv Benelux Offroad Team. Op het tenue van de vrouwen is het MijnBAD in stijl logo te zien, op die van de mannen het logo van MijnBAD. G-skin personalized teamwear maakte de kleding en heeft haar naam eer aan gedaan in deze lijn met kleding waarin de Giant stores en namen van alle rijders per individu naar voren gaan komen.

Foto’s: Op de foto boven overhandigt Jos Veldhuis (links) het mannenshirt aan Jan Weevers. De naam van Giant store Venlo, waarvoor teamrijder Bas Peters in actie komt, is er duidelijk op zichtbaar. Teamrijdster en begeleidster Monique Zeldenrust toont op de foto onder een neutrale versie van het Liv vrouwentenue.

Mountainbiker Gerben Mos uit Meppel maakt zich op voor een bijzondere tocht. In tijden zonder wedstrijden, gaat hij op eerste Pinksterdag zondag 31 mei op zijn mountainbike alle Drentse hunebedden langs. Een tocht over liefst 350 kilometer. Een tocht met een duidelijk doel ook. “Ik wil met deze rit aan mensen laten zien hoe mooi Drenthe wel niet is”, aldus de 29-jarige marathon specialist van MijnBAD – Liv/Giant. “Mensen zullen mij daarbij via de social media van mijn team ook kunnen volgen tijdens de rit. Buiten dat zamel ik met de tocht geld in voor het KWF, waarvoor mensen kunnen doneren.”

Voor Mos zelf zit de uitdaging hem natuurlijk al in het volbrengen van een rit over 350 kilometer. “Dat gaat lukken”, is hij ervan overtuigd. “Maar ik wil vooral ook graag tonen waar ik fiets. Drenthe is ontzettend mooi en ik ken het hier op mijn duimpje, maar ik denk dat veel mensen zich er zich helemaal niet bewust van zijn hoe mooi je hier kunt fietsen. Daar willen we mensen bij betrekken. Ze kunnen mij via de Instagram account @mijnbadlivgiant volgen via foto’s en video’s.” Tijdens dat online volgen, kunnen volgers op 31 mei prijzen winnen door te raden waar Mos op dat moment is.

In actie voor KWF
Met zijn tocht wil Mos ook geld inzamelen voor het KWF. Dat doet hij via de actie ‘Grootverzettegenkanker’. Mos is te steunen via een donatie op een speciaal daarvoor ingerichte pagina. Dat mag per gereden kilometer, per hunebed, maar ook met een vast bedrag: www.grootverzettegenkanker.nl/participant/gerben-mos. “Zestig procent van de opbrengst zal gaan naar een project dat door de KWF zelf gekozen wordt en de overige veertig procent naar een doel naar mijn keus. Daarbij kies ik voor het Toon Hermans Huis Drenthe, dat in Hoogeveen gevestigd is.”

Update 31 mei 11.50 uur
Om 5.30 uur is Gerben op 1e Pinksterdag aan zijn tocht begonnen. Daarbij stond de teller van zijn actie al op zo’n 2600 euro, waar 1000 euro aanvankelijk het doel was. Inmiddels is dat bedrag al opgelopen tot over de 3300 euro. RTV Drenthe kwam in de persoon van Karin Mulder ook langs. Zij maakte voor de start een mooie reportage, die ook de nodige emoties bij Gerben los maakten.

Update 31 mei 16.40 uur
Het schiet flink op. Ondanks wat maagproblemen, heeft Gerben het tempo er goed inzitten. RTV Drenthe volgt hem nog altijd op de voet. Ze hebben zelfs een tweede video online gezet. Bekijk ook die reportage. Via @mijnbadlivgiant blijft de tocht ook op de voet te volgen. Inmiddels is het bedrag weer flink gegroeid en nu meer dan 3800 euro.

In de afgelopen jaren zagen we Bas Peters als renner van MijnBAD – Liv/Giant nog geregeld een zege meepakken in een marathon. Zo won hij onder meer drie jaar op rij de loodzware Drenthe 200. En ook internationaal staat hij nog altijd zijn mannetje. Deze coronaperiode is een mooi moment om eens terug te kijken met hem. Want wat de oudere generatie zeker weet, maar een groot aantal jonge mountainbiker wellicht niet; Bas deed onder meer al mee aan de Olympische Spelen van 2004 in Athene. “Zo’n ervaring beschrijven is erg lastig.”

Deze zomer zou alweer de vierde Olympische Spelen zijn sinds hij er aan deelnam, maar het starten op de Olympische Spelen, dat kan Bas Peters zich nog goed voor de geest halen. “Mijn deelname aan de Olympische Spelen was zeker het hoogtepunt uit mijn carrière”, zo vertelt hij. “Op de Spelen is alles groter en krijgen sporten, zoals ook het mountainbiken, meer aandacht. Ook het olympische dorp maakte destijds veel indruk op me. Zo zat ik op een dag in de ochtend te ontbijten tussen de Amerikaanse basketballers en stond ik ’s avonds naast Dennis van der Geest. Dat zijn toch kerels waar je letterlijk en figuurlijk tegenop kijkt.”

“De rit van de WK marathon in Lugano wil ik zeker nog eens een keer gaan rijden”

Met een dertiende plaats in de cross country wedstrijd keerde Bas huiswaarts uit Athene. De winst ging er naar Julien Absalon, waar Bart Brentjens het brons veroverde. Een jaar eerder had Bas al een ander evenement gereden dat voor hem naast de olympische deelname misschien wel het hoogtepunt was. “Ik denk dat mijn eerste WK marathon, in 2003 in Lugano in Zwitserland, de mooiste wedstrijd is die ik gereden heb. Hoeveel kilometer we precies reden weet ik niet. Het zal ergens rond de 90 kilometer zijn geweest. Maar het waren alleen maar mooie trails, bergop en beraf. Die rit wil ik zeker nog eens een keer gaan rijden.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Het mountainbiken was toen Bas begon een sport die nog veel kleiner was en aan een opmars bezig was. Zelf kwam hij ermee in aanraking, zoals dat bij velen gaat, door zijn vader. “Mijn vader liep in die tijd marathons, maar kreeg last van een blessure”, vertelt Bas. “Daardoor kon hij een tijdlang niet hardlopen. Om toch in training te blijven ging hij mountainbiken. Al snel werd ook mijn interesse gewekt door die toen nog een beetje vreemde fiets met dat rechte stuur. Het crossen door de bossen vond ik al snel geweldig om te doen.”

“Al snel werd ook mijn interesse gewekt door die toen nog een beetje vreemde fiets met dat rechte stuur”

Bas zag ‘die vreemde fiets’ zich door de jaren ontwikkelen. “In de olympische race reed ik nog op een aluminium hardtail met 26inch wielen, velgremmen , 2 voorbladen en een 9 speed cassette, 54 centimeter breed (smal) stuur. De fietsen hebben een enorme ontwikkeling doorgemaakt in die jaren. De Giant Anthem 29er die ik nu voor mijn races gebruik heeft een full carbon frame, 29 inch wielen, voor- en achtervering, een breder stuur, schijfremmen en een 1×12 speed groep.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

En het materiaal is ook zeker niet het enige dat anders werd. “Op cross country gebied is er erg veel veranderd. De wedstrijd parcoursen zijn korter en technischer geworden, ook is de wedstrijdduur teruggebracht naar 90 minuten. Ik weet nog goed dat mijn eerste World Cup’s cross country soms wel bijna drie uur duurden. De marathon en meerdaagse evenementen zijn ook populairder geworden. Daar komen steeds meer deelnemers op af en het aantal wedstrijden is ook flink toegenomen.”

“Ik kan me momenteel niet voorstellen dat ik helemaal niet meer fiets”

Een geheim waarom hij op bijna 42-jarige leeftijd nog altijd met de beste elite renners meestrijd? “Haha, het antwoord op die vraag kan ik natuurlijk niet geven, want dan is het geen geheim meer.” Het plezier is er in ieder geval een heel groot onderdeel van. “Ik kan me momenteel niet voorstellen dat ik helemaal niet meer fiets, waarschijnlijk zal ik ook altijd wel blijven mountainbiken. Maar er zal wel een keer een moment komen dat het wat minder zal worden. Wanneer, hoe en wat zal de toekomst uitwijzen. Als ik bijvoorbeeld terugkijk dan was mijn vijfde plaats op de WK in 2003 in Lugano iets waar ik trots op ben, maar ook nu nog kan ik trots zijn op een mooie prestatie.”